Hulp vragen, doe jij het?

Hulp vragen. Doe jij het?

Het is zo vermakelijk als je peuters aan tafel hoort roepen “ikke doen!” Spaghetti in het haar; soep tegen de muur. Maar een lol van jewelste en als het bord leeg is: voldoening. Zowel bij de ouders als het kind.  
Werkt het ook zo als we groter zijn?
Nee, niet die spaghetti overal, maar dat je alles zelf wil doen. Zelf uitvinden. Geen hulp willen vragen…

Ook ik stel vragen stellen soms uit. 
Sinds oktober ben ik werkzaam bij een ander bedrijf in een andere branche. En alhoewel ik geen moeite heb met op mensen af te stappen, denk ik heel goed na of ik wel of niet hulp nodig heb. Pas als ik er echt niet uit kom, stel ik die hulpvraag. 

Blij als ik weer verder kan. 
Nadat ik uitleg heb gekregen, kan ik verder. En vaak efficiënter en effectiever. Je leert hiermee ook je “hulptroepen” beter kennen. Daar word je weer blij van. Net als het lege bord spaghetti bij de peuter. 

Waarom vragen we dan zo weinig?
Jongeren vragen bijna niets is mij opgevallen. Ze willen alles zelf ontdekken. Eventueel binnen een groep bekenden of een team, maar vragen stellen aan een collega, senior of mentor is voor hen erg moeilijk. 
Apart. Want ze zoeken wel op Google en YouTube naar informatie.
Dus waarom vragen ze het niet aan een collega? Zijn we niet toegankelijk genoeg?

Doe eens wat anders
Beste leidinggevende(n) en collega’s van jonge professionals: draai het eens om: vraag aan zo’n jongere of je hem of haar ergens mee kan helpen. Of plan eens spontaan een gezamenlijk “college” in over een relevant onderwerp. Je ontdekt samen vanzelf waar er vraagstukken onbeantwoord zijn. En krijgt een frisse blik op bekende thema’s terug waar je zelf misschien niet aan gedacht had. Hoe leuk is dat dan?

Hulp vragen en hulp bieden is leerzaam, leuker dan je denkt en het helpt je samen verder. 

Zijn er nog vragen? 😉

Hulp vragen leer je door the organizing pro.

Comments are closed.